Archive for Europe

I applied!

Philles / 09/01/2012 / No comments

Quite some time ago I found out about the traineeships that the European Commission organises two times a year in Brussels and Luxembourg. The chances of every applicant are slim: only about 6-7% of all applicants are given a chance each period. The European Commission is strict in its selection procedure, the Traineeships Office meticulously looks for the exact profiles it wants and it only wants the most “interesting” candidates.

The reward, however, is worth the trouble! A challenging internship in an open-minded and multi-cultural surrounding at one of the most important and prestigious institutions in Europe. Learning so much about the subject of your job, the European Union, other cultures, the European internal market and opportunities through practice and experience. A chance to see the most advanced example of economic and political integration function up close whilst contributing to it. For me personally, a chance to work for something that really matters to me and which I believe in.

At least, that is what I would expect from such an opportunity.

My chances are no more than any other applicant. I have one or two “trump cards” which I hope they will like, but other than that I am just a very young and inexperienced Bachelor student. But “trying will do anything in this world” (Theocritus), so 6-7% suffices. I applied!

My application file, finished and sent!

Category: Blogging, Europe, Me /

Parlamentarium

Philles / 23/10/2011 / No comments

Ik heb het redelijk druk dit semester. Een thesis en een syntheseproject -wat kortweg een simulatie van een echt consultancy project is-, daar kruipt wel wat tijd in. Verleden maandag moest ik daarvoor ook naar Brussel gaan voor een voormiddag, interviews afleggen en presentaties krijgen en zo. De namiddag was echter vrij, dus ik besloot om te profiteren van mijn aanwezigheid in Brussel en een bezoekje te brengen aan het nieuwe bezoekerscentrum van het Europees parlement, het Parlamentarium.

Het zal wel duidelijk zijn, maar ik heb het wel voor Europa. Ik kan dagelijks de straat oplopen en zien dat zoveel vanzelfsprekende dingen mogelijk of gemakkelijker gemaakt zijn door de E.U. IK zie ook het grotere beeld van de E.U. en geloof in hun motto “Unity in diversity“. Het Parlamentarium móest ik dus gewoon gezien hebben!

Het is een gloednieuw centrum, dus alles is mooi, modern, fris en het werkt allemaal naar behoren! Je krijgt aan de start direct een digitale guide die overduidelijk door Apple is gemaakt (je krijgt zelfs dezelfde notification als de batterij plat is dan bij de iPod Touch/ iPhone) en die direct op jouw taal wordt ingesteld. Met die guide kan je aan verschillende plaatsen informatie opvragen in jouw taal door de guide over een chip te houden. Je kan zo uitleg krijgen over foto’s die aan de muur hangen, belangrijke auteurs en politici, citaten lezen, etc. Je hoeft niet overal te stoppen, je kan ook gericht informatie gaan zoeken, bijv. alleen de prentjes van jouw land.

Met die guides kan je ook allerlei interactieve schermen activeren, ook direct in jouw taal. Zo is er een zaal waar op de vloer een grote kaart van Europa is getekend, met “hotspots” op noemenswaardige plekken. Je duwt dan een soort tafeltje op wielen over zo’n “spot” en automatisch krijg je een filmpje te zien. Not going to lie, ik heb lang rondgetoerd met dat ding :)

Er zijn daarnaast ook een aantal niet-interactieve kamers, zoals de simulatie van het Europees parlement: een ronde kamer vol schermen waar om de zoveel minuten een filmpje over de werking van het parlement wordt afgespeeld. Heel leuk om daar te zitten!

Dus een zeer interessante plek om te bezoeken… als je in de werking van het Europees parlement geïnteresseerd bent. Want dat is echt al wat je daar krijgt. Ik heb daar ongeveer 3u in rondgelopen omdat mij dat kan boeien, maar als het je niet interesseert dan zullen zelfs al die gadgets het niet boeiend maken. Er is niets eens een goede souvenirwinkel!

Dus in ‘t kort: ik vind het geweldig wat ze daar gedaan hebben, maar of het een goede bestemming is voor een schoolreis, dat betwijfel ik ten zeerste!

Category: Blogging, Europe /

Opinion on education

Philles / 23/09/2011 / One comment

I once read a quote from Henry Ford:

If money is your hope for independence you will never have it. The only real security that a man will have in this world is a reserve of knowledge, experience, and ability.

In other words: it’s not about stuff, it’s about skills. In that mindset, if I were at one point given the reign of a country I would commit a large part of its resources to education, as most (financially) healthy democratic nations do nowadays. It is after all a very noble and worthwhile investment. A large one perhaps, but one that, on a global scale and in the long term, always delivers the best (all be it intangible) return on investment: talented, skilled people with the capabilities and confidence to change the world bit by bit.

Now, I consider myself to be educated and also very lucky to have gotten the chance to learn. I also consider myself lucky that I got to learn here, in Europe, because it is a continent with much diversity on many different levels but in which it is very easy to go from one member state to the other, thanks to the European Union.

Given these two aspects it is not very hard to see why I have a particular interest in any news from the European Directorate-General for Education and Culture. This is the department at the European Commission responsible for a series of programmes (including but not limited to Erasmus) with the mission:

To reinforce and promote lifelong learning, linguistic and cultural diversity, mobility and the engagement of European citizens, in particular the young.

In other words, to ensure that the E.U. is more than just an economic and/or semi-political union between its member states, but a European Union in which citizens are able to enrich themselves by understanding each other’s differences and learning from them. Poetic words they may be, but isn’t that what the most remarkable, desirable and challenging goal in the world?

And credit where credit’s due, when it comes to education Europe is trying hard to improve their position, as illustrated by the growing short-term budget (source) for “Competitiveness for growth and employment”, which includes education, training, research and innovation. And I am glad to hear this trend will continue on the longer term, as the budget for the education sector is planned to grow 71% by 2020, of which the largest part will go to the highly popular Erasmus programme (source).

So again, for the God-knows-how-manieth time, I applaud the initiatives taken by Europe amidst political and economical turmoil. My advice to them: keep the resources coming, it is money well spent! My advice to students everywhere: keep looking for opportunities offered by Europe, your country or by the private sector; it is well worth the effort!

Category: Europe, Thoughts, Worldly stuff /

Een ambitieus Europa?

Philles / 19/08/2009 / One comment

Overlaatst had Marcel Vanthilt in zijn programma ‘Villa Vanthilt’ een oud spook te gast. In zijn ‘gloriedagen’ een even opmerkelijk persoon als Filip Dewinter en Jean-Marie Dedecker, nu een oud-bekende repetitor uit Gent. You loved him or hated him: Jean-Pierre Van Rossem.

Nu, eigenlijk kon me dat niets schelen. Persoonlijk vind ik die mens iets te… non-conformistisch. Maar @pitr verwees naar het Van Rossem-incident en stelde mij de vraag of zijn woorden misschien toch geen toekomstvoorspelling waren? Immers:

tweet1

Ik was niet erg happig om een zware politieke dialoog aan te gaan met iemand die daar veel meer mee begaan is als mij, maar met deze tweet…

tweet2

… werd ik genadeloos gedwongen tot het schrijven van een blogpost :( Waar denk ik dat Europa heen gaat? Heeft Jean Pierre Van Rossem een glazen bol? Is Europa zo ambitieus dat een Europese Republiek ooit een feit zal zijn? Only time will tell, maar dit is wat ik ervan denk.

Laten we eerst de E.U. het woord geven:

What is the European Union?

A unique economic and political partnership between 27 democratic European countries.

What are its aims?

Peace, prosperity and freedom for its citizens — in a fairer, safer world.

Bron: http://europa.eu/abc/index_en.htm

Klinkt mooi, niet? Maar wat doen ze dan concreet?

Europa zorgde voor een vrije markt tussen de lidstaten onderling en tussen lidstaten en niet-lidstaten. Ze deed dat door wetten te vervaardigen m.b.t. handel, landbouw, visserij, economische ontwikkeling, etc. die in alle lidstaten toegepast moesten worden. Ze probeert op een gelijkaardige manier ook de mensenrechten te verdedigen en ons milieu te beschermen. Europa bracht eveneens een sterke munt naar de internationale geldmarkt: de euro. Kortom, Europa probeert overduidelijk zichzelf te verenigen tot één grote wereldmacht, i.p.v. als 27 kleine kabouterlandjes naar buiten te komen. Maar nu, een Europese Republiek? :-?

De eerste stap: definieer ‘een republiek’. Frankrijk en de USA zijn republieken. Iran en Noord-Korea ook. Het verschil in de mate van vrijheid en welvaart is echter nogal groot. En je hebt onderscheid in o.a. parlementaire, democratische en federale republieken. Dit gezegd zijnde, over het algemeen definieer ik een republiek als “een staatsvorm met een verkozen staatshoofd (de president) en een regering”.

We leggen deze definitie naast een groot schema van de E.U. en we vergelijken:

  1. Heeft Europa een regering? Ja, een Europese Raad! Met een Europees Parlement en Europese Commissie erbij.
  2. Een staatshoofd/ president? Nee. De Raad wordt voorgezeten door een land, en die wisselen op regelmatige basis om. Maar de geplande Europese grondwet voorzag wel zo’n functie, een persoon die door de Raad zelf (niet echt democratisch trouwens, maar dit kan moeilijk anders met zo’n groot gebied) aangeduid zou worden voor 2,5 jaar.
    Maar de macht van die president zou wel serieus aan banden gelegd worden: hij zou zich moeten beperken tot het langetermijnbeleid van de E.U. (in samenspraak met de commissievoorzitter) en zou zich niet mogen bemoeien met de zaken van de commissie en het parlement. Maar die grondwet is (nog) niet geratificeerd, dus (voorlopig)  geen Europees president.

Dus ja, het lijkt er wel een beetje op dat Europa allures heeft om een republiek te worden.

Maar er zijn wel een aantal problemen. En net zoals de lidstaten op redelijk wat beleidsterreinen in de besluitvorming van de E.U. een vetorecht hebben, zo lijken deze problemen ook een vetorecht te hebben op de creatie van de Europese Republiek.

  1. Grootte:

    Ter vergelijking: de USA is een federale republiek, gebonden aan een grondwet die de individuele vrijheden en rechten van de mens vrijwaart. De USA telt 306 miljoen inwoners en heeft een BNP van gemiddeld $13 triljoen per jaar om hen en hun economie te verzorgen. Dat is jaarlijks iets meer dan $40000 per inwoner.

    Europa telt 591 miljoen mensen en deze mensen wonen op 5967miljoen km², een goeie 60% van het grondgebied van de USA. Een totale BNP van Europa berekenen is niet eenvoudig, maar het jaarlijks BNP per inwoner is gemiddeld $24 à 25000.

    Kortom, een Europese Republiek zou met $15000 per inwoner *minder* twee maal zoveel inwoners (die veel dichter op elkaar wonen) moeten verzorgen. Gegeven dat de USA een veel betere positie heeft, het op economisch vlak sterkste land is (/was?), niet bepaald een zorgstaat is en desondanks nog steeds zware tekorten heeft; kan je wel begrijpen dat de kans op slagen voor de Europese Republiek nogal… klein is.

  2. Weerstand:

    ‘nuf said actually. Ik kan me onmogelijk voorstellen hoe landen als de UK, Frankrijk, Duitsland, Italië,… zomaar hun grenzen, macht en regeringen gaan overdragen aan de Europese Republiek. Hun samenwerking met de E.U. duurt maar zolang als zij er voordeel uit halen.

    Bovendien acht ik de kans dat een Schot, een Zuid- Italiaan, een Pool en een Portugees elkaar als landgenoten gaan aanvaarden ook heel klein. Integratie en immigratie zijn nu al zo’n hekelpunten…

  3. Europees?:

    Hiermee bedoel ik vooral de betekenis van het ‘Europees’ zijn. Elke nationaliteit heeft wel iets specifieks. Belgen = goed bier, goede chocolade en goed onderwijs. Frankrijk = goede wijn, goed eten en romantiek. Duitsland = goede auto’s, discipline, correctheid.

    Maar wat is ‘Europees’? Is het goed om onze eigenheid op te geven voor eenheid en macht in de grote wereld, zonder dat we weten waar wij voor staan? Ik weet het niet. Mensen hechten veel belang aan hun dichte omgeving. We zijn altijd iets trotser om Belg/ Frans/ Brits/ Duits/… te zijn dan om Europees te zijn, niet?

Conclusie: Ja, Europa probeert een aantal ‘republikeinse’ dingen in te voeren. Maar nee, ik zie Europa nooit een echte Europese Republiek (als één staatsvorm) worden. Ik zie in de toekomst eerder de E.U. van vandaag in een iets stevigere vorm. Een hechte, effectieve en efficiënte economische, juridische en politieke samenwerking tussen lidstaten, met respect voor elkaars soevereiniteit.

Dit gezegd zijnde zou een Europese Republiek wel de max zijn, niet? Een nieuwe wereldmacht, nieuwe kansen,… Een Europa dat al sinds de tweede wereldoorlog in de schaduw van de USA staat en dat eindelijk weer zijn positie inneemt als het beloofde land voor slimme en normale mensen :D

Category: Blogging, Europe, Worldly stuff /