Archive for Blogging

Staken voor de toekomst?

Ja, vergeet dat voornemen om elke week iets te posten maar, ik doe toch gewoon mijn zin.

De voorbije weken hebben we in België weer massaal te maken gehad met stakingen en acties omdat niet iedereen het akkoord is met o.a. de nieuwe pensioenregeling. Dat was te verwachten, maar ik had het toch liever anders gezien. Een andere aanpak misschien, iets constructiever. Minder met de vinger wijzen en meer werken aan die rooskleurige toekomst die zowel wij als de volgende generaties wensen. Maar dat is veel gevraagd in dit mooie apenland.

Neem nu die stakingen. Iedereen moet langer werken, dat is gewoon zo. Iedereen die dat ontkent of beweert dat hij/zij dat nu net niet zou moeten doen ziet de brede “picture” niet. Ons zorgsysteem is ongelofelijk goed, maar even ongelofelijk duur! Hoe meer mensen ouder worden (wat gewoon zo is dankzij dit zorgsysteem), hoe meer mensen zullen moeten werken om het betaalbaar te houden. Hoe meer zwakke mensen er zijn, hoe meer sterke mensen er moeten zijn om hun lasten te helpen dragen. Sommige mensen vinden het een morele plicht om te doen wat men kan, anderen profiteren liever. Ik wil geen hele groepen mensen in deze categorieën plaatsen, if anything alleen individuen.

Ik probeer het standpunt van de vakbonden te begrijpen, echt waar, maar ze blijven gewoon klinken als kinderen die hun speeltjes (brugpensioen, landingsbaan, extra premies, extra verlof, extra vast loon, etc.) niet willen afgeven, ondanks het feit dat die luxeregelingen van vorige decennia langzaam maar zeker te oud en gevaarlijk worden voor de huidige maatschappij! Er zullen heel veel harde werkers en goede mensen tussen de militanten zitten, daarover geen twijfel, en moest het kunnen ik zou hen hun rust en geld zeker gunnen. Maar het gaat niet. Beweer wat je wilt, maar iedereen -behalve de vakbonden- is het daarmee eens. The golden years zijn al lang gedaan, het geld is op.

Ik ben niet tegen oppositie. Dit is geen Syrië, Egypte of Libië. Wij zijn een democratie en oppositie is hier toegestaan, ja, zelfs broodnodig. Deconstructief gedrag, maatschappelijke chantage, andere mensen hun job in gevaar brengen en vandalisme zijn echter vele bruggen te ver. Ik stelde in 2011 mij al eens de vraag waarom dit wel zou mogen. Ik heb al vele debatten gezien, maar nergens vind ik een antwoord op een simpele vraag:

Als ik niemand kan verbieden om een bepaalde richting uit te gaan of iets te doen wat hij of zij wil; als mijn school mij niet kan verbieden om naar de lessen te gaan en te leren of gebruik te maken van de faciliteiten; als mijn verenigingen mij niet kunnen verbieden om actief mee te werken in andere verenigingen en als de onderneming waarvoor ik later zou willen werken mij niet kan verbieden om zelf nieuwe kansen tot zelfontplooiing te vinden; waarom kunnen de actievoerders mij dan ongestraft verbieden om te leren, mijn job uit te voeren of naar de winkel te gaan?

Men zal beweren dat men het geld moet halen bij banken en grote bedrijven en dat is ook deels waar (zeker wat betreft de uitbundige toplonen en -premies), maar men kan deze instellingen ook niet leegzuigen opdat de gewone burgers toch maar niets zouden voelen. Grote ondernemingen kunnen gemakkelijk verdwijnen en dan sta je daar met weer zoveel werklozen. En banken zijn de motor van elke economie; waar anders gaan KMO’s en personen geld zoeken voor investeringen en nieuwe groeimogelijkheden?
Je kan ook zeggen dat de politiek schuld treft omdat het, ondanks onze gigantische belastingdruk, er niet in slaagt om belangrijke problemen aan te pakken of zelfs nog maar overeen te komen. Ook dat is zeker waar, maar dat ons politiek systeem op niets trekt weet ik al langer dan vandaag

Dus wat is de oplossing voor al die problemen? Geen flauw idee, maar langer werken zal er zeker bij horen. En hoe we het ook aanpakken, alleen samen komen we er.

Met vriendelijke groeten,

Iemand die hoopt dat er later toch nog een beetje geld over zal zijn voor *zijn* pensioen.

Stokje

So, what’s up?

Niet veel interessants moet ik toegeven. Gisteren heb ik mijn eerste en laatste examen afgelegd en dat ging goed! Nu is het gewoon aan mijn thesis werken, ontspanning en wat later voorbereiden op het nieuwe semester. Een spannend leven is het momenteel zeker niet, dat garandeer ik u.

Omdat ik niet weet wat ik wil schrijven, maar toch íets wil schrijven ga ik een stokje dat ik gevonden heb bij Pimpajoentje, maar dat afkomstig is van deze jongedame, gewoon opnemen en beantwoorden. Het zijn, if anything, wel leuke vragen vond ik.

1. Wat zou je doen als het niet kon mislopen?
Leren vliegen zoals ze dat doen in de Red Bull Air Race.

2. Welke film zou iedereen op z’n minst één keer gezien moeten hebben?
Leon – The professional, The Shawshank redemption, V for Vendetta, The Green Mile, Children of Men en Cloverfield; in die volgorde. Stuk voor stuk mooie films met een boodschap en/of geniaal in elkaar gestoken.

3. Hoe lang sta je ‘s ochtends in de badkamer?
Meestal ongeveer 20-30min want ik douche mij dan ook. Als ik mij niet moet douchen: 10 min maximum.

4. Waar ben je ongelofelijk trots op (maar schep je misschien liever niet over op)?
Dat ik destijds mijn basiscursus monitor bij Kazou heb gedaan en ook op verschillende kampen ben weggeweest. Dat ik er vorig jaar voor gekozen heb om op Erasmus te gaan en dat ook met glans volbracht heb. Dat ik sindsdien meer risico’s neem en er ook voor durf gaan.

5. Hé, het is oké … (vul zelf aan)
‘t komt allemaal wel in orde.

6. Wat was je beste aankoop van 2011?
Een lamp van €10 die ik in de IKEA van Espoo kocht. Tijdens de koude en donkere winter van Helsinki heeft deze lamp mij meer licht gegeven dan de zon zelf en ook nu wordt mijn kamer er elke avond gezellig door verlicht :)

7. Met wie wil je morgen eens een kopje koffie/thee drinken? Gewoon, omdat je de kans krijgt?
Jean Béliveau, Herman Van Rompuy, de Dalai Lama of, raar maar waar, Nigel Farage. Of nog beter dan al deze personen, een aantal vrienden van op Erasmus en van hier.

8. Wat is je favoriete smaak ijs?
Pistache en chocolade. Tezamen graag :)

9. Hoe hoop je dat anderen jou zien?
Op sommige gelegenheden verkies ik dat men mij helemaal niet ziet, maar als ze mij zien wil ik gewoon als een jonge volwassene gezien worden, die plannen en dromen heeft zoals iedereen maar die daarom niet altijd tentoon zet.

10. Wanneer heb je voor het laatst “nee” gezegd, en waarom?
Gisterenavond tijdens een skypegesprek toen iemand al lachend vroeg vroeg of ze mij een nieuwe nickname mocht geven :)

11. Als je verplicht werd om een tatoeage te laten zetten, wat zou het zijn en waar?
Dat zou op mij linker bovenarm of linkerborstkas zijn, ook al heb ik daar niet het figuur voor en zou ik het dus ook zelden tonen. Wat het zou zijn weet ik niet, iets simpel alleszins. Maar ik heb absoluut geen intentie om ooit een tattoo te laten zetten!

 

I applied!

Quite some time ago I found out about the traineeships that the European Commission organises two times a year in Brussels and Luxembourg. The chances of every applicant are slim: only about 6-7% of all applicants are given a chance each period. The European Commission is strict in its selection procedure, the Traineeships Office meticulously looks for the exact profiles it wants and it only wants the most “interesting” candidates.

The reward, however, is worth the trouble! A challenging internship in an open-minded and multi-cultural surrounding at one of the most important and prestigious institutions in Europe. Learning so much about the subject of your job, the European Union, other cultures, the European internal market and opportunities through practice and experience. A chance to see the most advanced example of economic and political integration function up close whilst contributing to it. For me personally, a chance to work for something that really matters to me and which I believe in.

At least, that is what I would expect from such an opportunity.

My chances are no more than any other applicant. I have one or two “trump cards” which I hope they will like, but other than that I am just a very young and inexperienced Bachelor student. But “trying will do anything in this world” (Theocritus), so 6-7% suffices. I applied!

My application file, finished and sent!

Snel schrijfsel

Moest ik mijzelf niet hebben voorgenomen om vanaf nu toch elke week iets te proberen posten (of mensen het nu lezen of niet, want dat weet ik eigenlijk totaal niet) zou dit een ideale week zijn om het eens niet te doen. Normaal gezien schrijf ik mijn posts veel vroeger dan de dag dat ik ze effectief online zet, maar deze week is het een beetje een soepje geweest.

Maandag was ik ziek. Ik ben zelden ziek, maar net op de dag dat ik voor de masterproef heb afgesproken voor een interview krijgen een aantal ambitieuze microben de bovenhand. Ik geraakte tot in Sint-Niklaas maar moest daar van misselijkheid afstappen en dapper beslissen om de trein terug te nemen naar huis, waar ik de rest van de dag in mijn bed vertoefde. Dinsdag was het beter, maar toch nog niet 100% opgelost. Gelukkig mocht ik binnen blijven.

De rest van de week heb ik verder gewerkt aan die masterproef. Dat gaat nu de laatste weken in en de spanning stijgt dus met de dag! Deadlines, het is me wat. Ook voor mijn thesis heb ik een beetje gedaan. En dan nog een aantal dingen tussendoor. Maar geen tijd gehad om een deftige blogpost te schrijven, dus “Snel schrijfsel” is geen fictieve titel.

Ondanks de drukte en de ziekte is het wel een goede week geweest.
Ten eerste heb ik donderdag eindelijk een “letter of recommendation” gekregen van mijn promotor, voor mijn stageaanvraag aan de Europese Commissie. En die was zeer lovend! Nice :)
Ten tweede hebben we sinds gisteren een kerstboom. Ik vind dat leuk en noemenswaardig. Hij was langverwacht en staat daar goed waar hij nu staat (duidelijk zichtbaar in de living).


Not my tree, thank God.

That’s it! Niets meer te melden nu. Jullie mogen beschikken. Hebben jullie trouwens niet nog wat werk te doen of zo?

All work and no play makes Phil a dull boy.

Couldn’t be more true I’m afraid. Lately I’ve spent most of my time working on this or that and I haven’t done many exciting or fun things in the last weeks. It was necessary though; there were some important deadlines for the master project, for my thesis and in-between that I have been gathering and reading information for writing motivation letters. Sometimes life is like that.

Things will improve though. The deadlines have been met (mostly) and there is some more room to breathe now. Still, it is very likely that the next two months may become very busy at times. As long as I get some satisfaction for my work (and I wouldn’t mind some good grades either) I don’t mind the hard work that much.

Despite the lack of time I have been thinking about taking up another constructive hobby. Recently I have begun sporting again (which is going well, thank you very much) and I have been writing a lot too lately. I have been writing for my thesis and for my master project, obviously, but also on this blog and my måneskin (a little notebook/occasional diary I started in Finland). And since October I have written pages of ideas on virtually any subject! Not the most exhausting hobby, I admit, but it provides some leisure.

But now I’ve been thinking about learning a new language. I wanted to continue practising my Finnish, just for fun, but as I had feared only Finns speak Finnish and I cannot find a language course for Finnish anywhere near me. So now I’m thinking Spanish. I studied Latin in high school, so that will help me, I’m sure! It will have to wait until next year though, because most language courses start in September.

So in the meantime I think I’ll waste some of my free time doing nothing constructive at all… like the good old days. And now that “The elder scrolls V: Skyrim” just came out, I think I know what to buy for Christmas :)

Hooray for pointless activity!