I’m back?
Back home, though not fully. I’ve been away this week, on a summer camp with 36 very active children + 6 fantastic youth leaders, and I think my mind is still there. Worrying, thinking, playing,… My ever watching eye looking for little problems to solve. It’s what I signed up for when I joined Kazou 
Since then I’ve done some thinking here and there. Originally, I had told myself that this camp would be my last. I had even made a list of reasons why to justify my decision. But now that it is over, I don’t feel like giving up my most rewarding hobby. So forget what I’ve said in the past, I’ve relativized my little list*1 and changed my mind. I guess Kazou will see me again next year! 
I’m glad I’ve made this decision now. You should never have to regret your choices and I think I still have things to teach the new generation :p
Besides, who could say “no” to this bucket of joy?
*1 I am *not* too old, university and preparations *can* be mixed, my ‘adversaries’ in the organisation can go [censored] themselves and I *am* good at this!
Comments
Ik deel het gevoel van ‘te oud worden’, ‘niet combineerbaar’ en al die andere excuses die bij ieder van ons wel eens door het hoofd spelen. Just keep the spirit alive. De aanloop denk ik ook steeds: dit is het laatste kamp, na deze zomer stop ik ermee. Tot je naar huis gaat en 35 gastjes met een brede glimlach naar mama toe ziet lopen. It’s all worth it!
Welk verbond zit je trouwens bij?
PS: je hebt dezelfde layout template gebruikt als mij. Good choice, looks nice
Het is idd alle kopzorgen en vermoeidheid waard
Ik zit bij Kazou Waas en Dender (of ‘Dwaas en Slenter’ als ge naar onzen bureau kijkt :p)
PS: Thank you
[...] je doormaakt is een levensles an sich. Een mooie anekdote is die van Philip over zijn keuze om bij Kazou te gaan: I’m glad I’ve made this decision now. You should never have to regret your choices and [...]